دستان تو می کنند با مو بازی
موهای تو می کنند بر رو بازی
در رخسارت دو جام جادو و دلم
خواهد با آن دو جام جادو بازی
عکس بعدی ترا نشانده با من
دو بچه می کنند لولو بازی
گاهی دستان ما به هم می چسپد
گاهی ما می کنیم بازو بازی
عکس بعدی  تو با خودت می گویی
شاید قسمت نبوده با او بازی
من می گویم به ما چی ؟این کار خداست
دارد همواره با ترازو بازی
عکس بعدی  دو تا پرنده دو قفس
با دونها می کنند آن تو  بازی
مردم یا بچه های قایم بشکند
یا مشغولند در زن و شو بازی
وقتی  ترا بگیرند از من
می میرد زندگی هیاهو بازی
بعدی وقتی تو با منی
می خواهند دریا با دره  رنگ با بو بازی
حالا مژگانم  آهوانی شده اند
دنبال تو می کنند هر سو بازی
عکس بعدی تو دست هایت بر مو
موهای تو می کنند بر رو بازی

Share this poem

view comments

Comments (3)

Hameed anjum

very nice site for poets
Thanks a lot


I think the author’s visual of ‘cups’ should be maintained in the first stanza.  ‘Rubies’ does not do the author’s original intention justice.  I think the lines would maintain their identity more if they went something like this:
Your hand plays with your hair.
Your hair plays across your face.
Your eyes are two bewitching cups,
cups my heart longs to sip from (or, drink/quench from).

Part of what gives non-English poems and writings their appeal to me is their different language.  I wouldn’t alter the unique description/metaphor if it can be nurtured into understanding.


Well, after having read this poem i feel those 2 people are personifications of life and its dreams. Life here is enthralled by the beauty of its dreams and is constantly trying to realise it. But as in the 3rd stanza “GOd is playing with our destiny”.

So i feel this poem is about the helplessness of man in the arms of God/fate as he is constantly tossed about by the ups and downs of life.

This is just my humble reading…coz after all  there are multiple readings to a text! smile

Leave a comment