Poems

Гүл менен Көбелек...

***
 
Гүл менен Көбелек – 
Сергек өлеңге классикалық, 
символикалық әсем нұсқа. 
Әрі керемет, 
Әрі қысқа. 
Мыңжылдық мағына, 
Бір сәттік өлең. 
Оларға тағы да, 
Тағы да келем. 
Айтар сәт баянды, 
Дәл бүгін емес. 
...Санамда оянды, 
Әлдебір елес: 
...Ешкімді күтпеген, 
Ештеңе сұрамаған, 
Өзгеден, 
Әсіресе олардан 
(Гүл менен Көбелектен) 
Басталып кетіп белгісіздеу бір нүктеден, 
Беймәлім нүктеде кенеттен жоғалған, 
Жалығыс пен көнбістік жіптеріне ілінген, 
Ескі, 
Тым ескі 
Әдемі таңданыс пен әнтек жымиыстың көнерген 
Суреттері бар еді, әлдебір тұсы бүлінген, 
Бүлінген тұсын қартайған шебермен 
Бірге желімдеп, жаңартқан кезде 
Суретке тырс етіп көз жасым тамды... 
Ең ауыр сөз де 
Дәл бұлай ауыртпас жанды!.. 
Ол көктемнің суреті еді кешіккен, 
Ол сүйіктімнің суреті еді гүл терген! 
...Азан дауысы естілді мешіттен, 
Қоңырау дауысы естілді шіркеуден. 
Ал мен... үнсіз қалдым!..

Share this poem