Poems

Stratejik konum

Bir ılgın ağacıyla tanışmıştım

Deniz kıyısında haşmetli neşeli

bir yeşildi

Çok oturmuşluğum dertleşmişliğim var onunla

Güngörmüş pürtüklü gövdesini

okşar, hışırtılı dallarına bırakırdım

kimselere söyleyemediklerimi

Şehre dönmeden sarılır helalleşir

Bir sonraki yaza görüşmek üzere derdik

 

Sonraki yaz geldiğimde denizde

bir boşluk vardı

Neyi eksik bilemedim önce

Derken bir baktım ılgınımı

budamışlar ortasından

Deniz manzarasını kesmesin diye

 

Bana görünmek istemedi ılgın elletmedi

kendini çünkü dalı kalmayınca

gövdesini yaprak basmıştı ve

güzelim üst dalları artık küskün

sarı çırpılardı

 

Denizi öyle sevmişler ki ağacına kıymışlar

Sahip olacaksan bir şeye geri kalanı engeldir

Stratejik konumun yanlışsa

Bedel ödetirler duruşuna

Ilgın ne bilsin bunları

 

Sevmek ne tuhaf ne acıklı bir kelime

 

Denizin başladığı yerde duruyorum

Kum ıslak ve yoğun

Tabanımın şeklini alıyor bastığım yerde

Ama denizin o sıfır noktasında

Hiçbir iz kalıcı değil

Bir cilveli hareketle siliverir beni

 

İnsanların birbirinin yüzüne nal izi

bıraktığı bir şehirdenim

Hepimizin elinin altında buz

torbaları ve hücre yenileyici kremler

Geceler o izleri okşamakla

Gündüzler saklamakla geçiyor

Toplu yalana yeni gerçeklik diyoruz

Riya meşruiyet kazanıyor

 

Hep bir kayıp hep bir eksilme duygusu

var. Sanki bir şeylerini

çaldılar, sen hiç bilemedin

Adını koymadıkça kendinden eksildin

Koca aşklar matruşkalara ufalandı

Ne zamandır yetiyor sevdiklerine

‘Sen de artık herkes gibisin’ kalıbı

Gerisi hep o aynı irtifa kaybı​

Share this poem

view comments

Comments (0)

No comments yet - be the first:

Leave a comment