Poems

หัวใจห้องที่ห้า

หุบลึก บ้านเรือน แม่น้ำไหล
รั้วขอบฟ้าสูงขึ้นไปหมู่เมฆขาว
ห่มขุนเขาเหยียดยอดทอดเทือกยาว
พราวพรืดพราวโอบอ้อมแขนกอดแผ่นดิน –

ดวงใจใฝ่ฝันสันติสุข
ท่ามกลางทุกข์กระพือไฟไม่สุดสิ้น
ขีวิตหยัดอยู่และรู้ยิน
รักและหวังดังฝนรินลงดับร้อน

พรมหุบลึก บ้านเรือน แม่น้ำไหล
คืนดวงใจใฝ่ฝันอันเก่าก่อน
แผ่นดิน ผืนฟ้า เอื้ออาทร
เป็นบ้านเกิด เรือนนอน นานแสนนาน
เป็นบ้านเกิด เรือนนอน นานแสนนาน...

ปาย แม่ฮ่องสอน / ฤดูเข้าพรรษา 2550

อังคาร จันทาทิพย์

Share this poem