Poems

چه‌ند وشه‌یه‌ك ده‌رباره‌ی ته‌مه‌نی خۆ

كاتێ ڤالیا لێم ده‌پرسێ:
«كه‌ی پێت نایه‌ ئه‌م دنیایه‌؟»
پێكه‌نینم، وه‌كوو چووزه‌ره‌ ڕێواسێك،
له‌ژێر به‌فری ده‌م و لێوما سه‌ر ده‌ردێنێ.
پێكه‌نینم – گریانێكه،
زرده‌خه‌نه‌ی هه‌موو دنیا ده‌گه‌چڵێنێ!
به‌ڵێ، ڤالیا!
نیاندرتاڵ بووم
كاتێ پێی خۆم نایه‌ دنیا.
به‌ چاوی خۆم
چاخی هه‌موو پێغه‌مبه‌ره‌كانم دیوه‌.
كاروانی مێژووی شه‌رمه‌زار
به‌سه‌ر لۆچی ناوچه‌وانما تێپه‌ڕیوه‌.
كه‌چی هێشتا...
ئۆفیسه‌ قۆڵبڕه‌كانی
ئه‌م چاخه‌ ویژدان تۆپیوه‌
له‌ ده‌فته‌ری زیندوواندا
ناوی منیان نه‌نووسیوه‌!‌


                    19/10/1974 – مۆسكۆ

Share this poem