یه غریبه ای

یه غریبه ای
که داری از اینجا رد می شی
با کت قهوه ای و
سیگار مالبرو
اسممو نمی دونی
منم نمی تونم اسممو بت بگم
نه اینکه یه راز باشه نه!
آخه علفای زیادی سنگ قبرمو پوشوندن…

Share this poem

view comments

Comments (2)


This is so beautiful…. and sad.


The descriptive tone and Narrative point of view (First person view) are really effective when we recognize the narrator is a dead person at the suprise ending of the poem.

Leave a comment